WIDZISZ:?W ŚLĘŻAŃSKIM PARKU KRAJOBRAZOWYM?

?W ŚLĘŻAŃSKIM PARKU KRAJOBRAZOWYM?


szkic trasy ścieżki przyrodniczej
PRZYSTANEK NR 1 

Park Zabytkowy przy Oddziale Wojewódzkiego Szpitala Zespolonego w Sulistrowiczkach o powierzchni 2.85 ha. Najbardziej wartościowym elementem przyrodniczym tego parku jest 80-letni drzewostan. Obok gatunków rodzimych rośnie tu szereg drzew i krzewów pochodzenia obcego, które są dość rzadkie na terenie Dolnego Śląska. Są to kryptomeria japońska,(szydlica), topola wielkolistna, tulipanowiec amerykański, choina kanadyjska, cyprysik groszkowy, dąb biały, dąb burgundzki, wiąz odmiany Camperdowna. Turystów odwiedzających ten park w maju na pewno zauroczą kwitnące, różnorodne krzewy azalii i rododendronów.
UWAGA: na zwiedzanie tego obiektu należy każdorazowo uzyskać zgodę Kierownictwa.

PRZYSTANEK NR 2 

Po przeciwnej stronie szosy w kierunku Przełęczy Tąpadła położony jest drugi obiekt zabytkowy w tej miejscowości tzw. „Wenecja” o pow. 3,25 ha. Park ten od 1993r. stanowi własność prywatną.
Nazwa „Wenecja” została przyjęta od zespołu stawów i budowli piętrzących, kładek i mostów na Potoku Sulistrowickim przepływającym przez centralną cześć parku. Po obejrzeniu tego obiektu wracamy na niewielki parking przy budynku przepompowni i idziemy w kierunku rezerwatu
„Łąka Sulistrowicka”.

PRZYSTANEK NR 3 

Jesteśmy na naturalnej śródleśnej łące przy studni z wypływającą wodą źródlaną na średniej wysokości 300 m n.p.m.
Szata roślinna łąki składa się przeważnie z gatunków wieloletnich i charakteryzuje się dużym zróżnicowaniem gatunkowym. Sporadycznie spotyka się czasem rośliny jednoroczne. Dobór gatunków na danym terenie nie jest przypadkowy, wykształcił się on w ciągu dziesięcioleci, a nawet setek lat. Gatunkami charakterystycznymi są:
koniczyna biała, grzebienica pospolita, tymotka łąkowa i kosmata. Jest to zespół pospolity i charakterystyczny dla gleb lekkich, umiarkowanie suchych i kwaśnych.

PRZYSTANEK NR 4 

Rezerwat „Łąka Sulistrowicka” o powierzchni 27 ha. Utworzony został w 1958 roku w celu zachowania i ochrony naturalnego zbiorowiska roślinności łąkowej. Jest to zespół trzęślicy modrej (Molinietum coeruleae) charakterystyczny dla siedlisk o zróżnicowanej wilgotności i ubogich w składniki pokarmowe oraz gleb o odczynie kwaśnym.
Na stosunkowo niewielkiej powierzchni występuje tu 240 gatunków roślin naczyniowych w tym aż 20gatunków prawnie chronionych.
Na wyróżnienie zasługują zwłaszcza:

  1. goździk pyszny,

  2. mieczyk dachówkowaty i błotny,

  3. goryczka wąskolistna,

  4. gnidosz rozesłany,

  5. kosaciec syberyjski.

PRZYSTANEK NR 5 

Przed zakrętem ścieżki(w prawo) na niewielkim płacie roślinności z dominującym gatunkiem trzcinnikiem piaskowym (Calamagrostis epigeios) – przy sprzyjającej, słonecznej i bezwietrznej pogodzie możemy zabawić się w poszukiwacza jadowitego pająka o łacińskiej nazwie Cheiracanthium elegans. Jest to dość duży i piękny pająk (2cm) o kolorze jasno seledynowym. Jest to jego jedyne stanowisko występowania w Polsce.
Jako ciekawostkę należy dodać, że na ogólna liczbę
około 700 gatunków pająków w Polsce – ponad 50% występuje w masywie Ślęży.
Ukąszenie pająka nie jest groźne, ale może spowodować miejscowy, krótkotrwały paraliż.
Oprócz pająków możemy spotkać również innych przedstawicieli fauny bezkręgowców jak np.
różnobarwne motyle.

PRZYSTANEK NR 6 

Jesteśmy na terenie zbiorowiska leśnego reprezentowanego głównie przez lasy iglaste – świerczynę. Sztuczne drzewostany świerkowe wprowadzone przez człowieka, zajmują przeszło połowę powierzchni leśnych w całym Masywie Ślęży. Runo, podobnie jak podszycie jest tu często niewykształcone, a dno lasu pod okapem koron drzew jest silnie zacienione i pokryte grubą warstwą igliwia. W miejscach bardziej prześwietlonych występują pojedyncze okazy borówki brusznicy, szczawika zajęczego i liczne gatunki mchów. Obecnie leśnicy dokładają wszelkich starań, aby, zmienić skład gatunkowy drzew. Starają się przywrócić tym siedliskom ich dawny charakter przez wprowadzenie właściwych gatunków drzew (np. buk, jodła, modrzew, jawor).

UWAGA: Na granicy rezerwatu ścieżka dochodzi do szlaku turystycznego niebieskiego. Wspólną trasą doprowadzają nas te szlaki do Przełęczy Tapadła.

PRZYSTANEK NR 7 

Jesteśmy na płd. - wsch. stoku Raduni. W drzewostanie dominuje dąb bezszypułkowy o charakterystycznym krzaczastym pokroju. Mimo znacznego wieku drzewa są niskie, osiągają wysokość do około 7 m. i średnicy pnia kilku do kilkunastu cm. Jest to zbiorowisko kserotermiczne, związane z glebami suchymi o bardzo niskim poziomie wody gruntowej. Ten mało zwarty, bardzo widny las reprezentuje tzw. świetlistą dąbrowę. W runie leśnym występują rośliny kserotermiczne: dziurawiec górski, marzanka wonna, pięciornik biały, leniec alpejski, wilczomlecz sosnka. Interesującym zbiorowiskiem jest murawa kserotermiczna zlokalizowana w szczytowej partii góry (stok płd. – zach.), wyróżniająca się bogatym składem florystycznym. Charakterystycznymi gatunkami dla tego zespołu są między innymi: kostrzewa blada, tymotka Boehmera, goździk kartuzek. Ciekawymi i rzadkimi roślinami związanymi z podłożem serpentynitowym są niewielkie paprocie z rodzaju Asplenium.

PRZYSTANEK NR 8 

Z Przełęczy Tąpadła szlakiem żółtym dochodzimy do polany z trzema dębami, skąd około 100 m. w lewo zlokalizowany jest przystanek nr 8.
Jesteśmy na wysokości ok. 524 m n.p.m. na płd.- zach. stoku Ślęży. Widoczne tu zgrupowanie skałek pod nazwą
„Skalna” stanowi niezwykle cenny zespół przyrodniczo-krajobrazowy Masywu Ślęży.
O jego wartości przyrodniczej głównie decydują
walory geologiczne.
Jest to niemal jedyne miejsce, gdzie w grubo i średnioźarnistym gabrze zbudowanym z ciemnozielonych piroksenów (odmiana określana jako diallag) oraz białych plagioklazów, występują nieregularne strefy bardzo grubokrystalicznej skały zbudowanej wyłącznie z ciemnych piroksenów. Pojedyncze osobniki tych minerałów tworzą słupkowe kryształy dochodzące do 20 a niekiedy 30 cm długości. Dobrze widoczne są na nich połyskujące płaszczyzny będące przeważnie płaszczyznami łupliwości zgodnej z właściwościami krystalograficznymi diallagu.
Interesująca jest także szata roślinna. Głównym siedliskiem leśnym jest Las Mieszany Górski (LMG), gdzie buk jest gatunkiem dominującym. Z powodu nagromadzenia dużej ilości bloków skalnych poszycie jest stosunkowo ubogie pod względem składu gatunkowego, występuje tu miedzy innymi: trzcinnik leśny, śmiałek pogięty, narecznica samcza. Ze skalnej ścieżka doprowadza nas do niebieskiego szlaku turystycznego, którym wracamy na Przełęcz Tąpadła.

Opracowanie Ślężańskiego Parku Krajobrazowego