WIDZISZ:Park Krajobrazowy Dolina Bystrzycy

Park Krajobrazowy Dolina Bystrzycy


 krzyżówki

Tylko niewielka część tego parku znajduje się w granicach miasta Wrocławia. Rzeka Bystrzyca ma tutaj naturalny charakter, płynie meandrami, ma wyraźnie wykształconą rzeczną terasę. Jest to obszar w niewielkim stopniu przekształcony przez człowieka. Jego walory przyrodnicze możemy podziwiać na ścieżce przyrodniczo-edukacyjnej Jarnołtów – Ratyń. Całkowita długość trasy wynosi 6,5 km i jest na niej 14 oznakowanych przystanków. Warto nią przejść by zobaczyć lasy łęgowe (wiązowo jesionowe, olszowo jesionowe i wierzbowo topolowe), grądy, monokulturę świerkową oraz roślinność łąkową i szuwarową. Podczas wędrówki usłyszymy wiele ptaków, wiosną żaby i zobaczymy barwne motyle czy ważki. Jeżeli dopisze nam szczęście, możemy spotkać sarny, lisa czy nawet dzika.

 

Ścieżka przyrodniczo-edukacyjna Jarnołtów Ratyń - opis trasy

na podstawie opracowania wykonanego na zlecenie Wydziału Środowiska i Rolnictwa Urzędu Miejskiego we Wrocławiu  pobierz

 

kliknij, żeby powiekszyć mapę 

żywokost lekarskiPrzystanek 1. Jarnołtów – młyn.

Pętla autobusowa.

Idziemy drogą w kierunku zachodnim, mijamy grupę pomnikowych wiązów szypułkowych.

Przystanek 2. Rzeka Bystrzyca.

Obserwujemy fragment łęgu (drzewostany liściaste rosnące na żyznym, okresowodziurawiec zalewnym podłożu, przeważnie w dolinach rzek i potoków)  wierzbowo-topolowego.  W runie możemy zobaczyć np.: jasnotę plamistą, podagrycznik, bluszczyk kurdybanek, przytulię czepną.

Idziemy dalej w kierunku zachodnim.

Przystanek 3. Szuwary turzycowe.

W zagłębieniu terenu widoczny jest szuwar turzycowy z kępami kosaćca żółtego oraztrzcina pospolita roślinność charakterystyczna dla wilgotnych łąk (np. żywokost lekarski, wiązówka błotna, sitowie leśne).

Idziemy na północ ścieżką po grobli.

Przystanek 4. Łąki nadrzeczne.

Oprócz roślinności łąkowej (trawy, koniczyny, wyki, groszek łąkowy, dziurawiec zwyczajny i wiele innych) zaobserwujemy pasikoniki, chrząszcze, pająki i unoszące siękoniczyny barwne motyle (modraszki, przeplatki, cytrynki). Możemy także usłyszeć i zobaczyć wiele ptaków.

Idziemy przez łąkę w kierunku północno-wschodnim. Po prawej stronie zrośnięte ze sobą drzewa (wierzba i jesion), na wierzbie widoczne są porosty listkowate.

Przystanek 5. Starorzecze Bystrzycy.

Roślinność szuwaru mannowego, tatarakowego I turzycowego. Wśród roślin dostrzeżemy różne chrząszcze i pluskwiaki, uwagę zwracają ważki i jętki. pałkaWiosną jest to miejsce rozrodu płazów, spotkać możemy też zaskrońca.

Idziemy dalej na północny wschód.

Przystanek 6. Las liściasty.

Bogaty skład gatunkowy drzew, we wschodniej części typowe dla łęgów, w zachodniej dla grądów. Rosną tu także wprowadzone przez człowieka świerki i robinie akacjowe. Wiosną, gdy na drzewach nie ma jeszcze liści, kwitnie wiele roślin runa (złocie, zawilce,ziarnopłon ziarnopłony, miodunki, fiołki). Na granicy miedzy łąką a lasem rosną krzewy śliwy tarniny, jeżyny, dzikiej róży. W wilgotnych miejscach zobaczymy ślimaki (wstężyki, winniczki), usłyszymy wiele ptaków.

Przechodzimy przez las, przekraczamy strumień i idziemy w kierunku południowym do szosy.

Przystanek 7. Ratyń – osiedle nad rzeką.

szuwar trzcinowyNa mapie obserwujemy strefę zalewu, w terenie widoczna linia zabudowy wzdłuż krawędzi terasy nadzalewowej.

Idziemy szosą w kierunku północnym, skręcamy w lewo na drogę gruntową, którą dochodzimy do lasu.

Przystanek 8. Monokultury iglaste i odnowienia lasu.

Bór świerkowy nasadzony przez człowieka, wyraźnie widoczne granice oddziałów.zloć Ubogie runo. Jednogatunkowy las sprzyja rozwojowi owadów szkodników np. kornika drukarza. Za wałem, na miejscu dawnego zrębu nasadzono różne gatunki (olchę świerk, buk, brzozę, jesion), samorzutnie wsiały się leszczyny, czeremchy, jarzębiny. Ten drzewostan będzie znacznie odporniejszy na atak szkodników.

Skręcamy w lewo, idziemy drogą leśną.

Przystanek 9. Wał w lesie.

miodunka plamistaSztucznie usypany wał miał zapewnić ochronę przeciwpowodziową zatrzymując na krótko większe ilości wody (np. z roztopów lub zwiekszonych opadów) i chroniąc w ten sposób większe rzeki przed gwałtownym przyborem wody. Idziemy wzdłuż wału w kierunku południowym, po prawej stronie sztucznie wprowadzony drzewostan sosnowy. Na niektórych pniach sosen chmiel zwyczalny – polska liana.

Dochodzimy do przecięcia dróg, skręcamy w prawo.

Przystanek 10. Łąka trzcinnikowa.

wrotyczŚródleśna łąka porośnięta trzcinnikiem piaskowym. Rosną tu także koniczyny, dziurawce, szczawie, dzwonki, przytulie, krwawniki. Gdy kwitną, możemy zobaczyć nad nimi motyle. Na szczególną uwagę zasługuje kraśnik o wydłużonych, mieniących się barwami skrzydłach.

Kierujemy się na zachód.

Przystanek 11. Wilgotne łąki.

grab zwyczajnyJest to ciekawe zbiorowisko roślinności z dużym udziałem wysokich bylin dwuliściennych (ostrożeń siwy i warzywny, krwiściąg lekarski, krwawnica pospolita, rosliny motylkowate, firletka poszarpana). Występuje tu także turzyca zaostrzona, mozga trzcinowa i trzcina pospolita. Nad łąką zobaczymy różne motyle.

Idziemy w kierunku południowym wchodząc do kompleksu leśnego.

Przystanek 12. Łęg jesionowo-olszowy.

robinia akacjowaBujne runo leśne, w którym dominują płaty szuwaru turzycy błotnej z pojedynczymi kępami kosaćca żółtego. Występują tu także: przytulia błotna, tarczyca pospolita i knieć błotna. W bardziej suchych miejscach zobaczyc możemy niecierpka drobnokwiatowego, pokrzywę zwyczajną, bluszczyka kurdybanka, kuklika pospolitego, podagrycznik pospolity i wiele innych roślin. W podszycie rośnie: czeremcha zwyczajna, trzmielina zwyczajna, dziki bez czarny, dereń świdwa, malina właściwa, porzeczka dzika (czerwona). W wilgotnej glebie możemy zauważyć ślady żerowania dzików.

bez czarnyIdziemy leśną drogą na południowy zachód, przy rozwidleniu dróg kierujemy się w lewo (na wschód).

Przystanek 13. Las grądowy – grabina.

Jest to przykład grądu wysokiego. Dominują graby zwyczajne i dęby szypułkowe. Podszytu prawie nie ma, a w runie wczesną wiosną kwitna konwalie majowe, konwalijki dwulistne, zawilce gajowe gwiazdnice wielkokwiatowe. Występuje tu także niecierpek drobnokwiatowy.

chmielIdziemy drogą na wschód, przed strumieniem skręcamy w prawo (na południe). Wychodzimy z lasu, na szerokiej drodze gruntowej skręcamy w lewo. Mijamy skrzyżowanie z szosą i idziemy dalej na wschód.

Przystanek 14. Terasy i strumień.

Po prawej stronie drogi wyraźnie widoczna jest krawędź oddzielająca terasę zalewową od nadzalewowej. Po lewej stronie fragment lasu łęgowego z przepływającym strumieniem (możemy zobaczyć ślimaka zatoczka rogowego). Runo jest tu wiąz pospolitybogate, warstwa podszytu także dobrze zaznaczona.

Idziemy drogą gruntową w kierunku wschodnim, przekraczamy drewniany mostek, dochodzimy do przystanku trzeciego ścieżki. Wracamy do mostu i pętli autobusowej.