WIDZISZ:Ciekawe drzewa

Ciekawe drzewa


We Wrocławiu możemy zobaczyć wiele gatunków drzew rodzimych. Rosną powszechnie znane dęby, lipy, klony, brzozy, topole, jarzęby, świerki, sosny, modrzewie, jodły i wiele innych. W nasz polski krajobraz wpisały się niektóre drzewa pochodzące z innych regionów geograficznych (gatunki introdukowane) np. grochodrzew, czyli robinia akacjowa. Popularnie to drzewo nazywane jest akacją. We Wrocławiu takimi przybyszami są platany klonolistne Oprócz tych pospolitych w naszym krajobrazie drzew, możemy zobaczyć także gatunki egzotyczne mało znane i niezbyt rozpowszechnione. Kilka z nich chcemy tu zaprezentować.

miłorząbMiłorząb dwuklapowy zwany również japońskim lub chińskim, to najstarsze drzewo jakie znała ludzkość. Jest drzewem reliktowym, występował na Ziemi już przed milionami lat, stanowi żywą skamieniałość. W Chinach, Japonii i Korei rośnie od 200 milionów lat i jest tam uważany za drzewo święte. Religia chińska głosi bowiem, że sok znajdujący się w liściach miłorzębu posiada nadzwyczajną moc dającą nieśmiertelność. Od setek lat mnisi taoiccy sadzili to drzewo wokół swych klasztorów i świątyń. Nazywany był przez nich „boskim drzewem życia”. Obecna nauka także docenia jego wartość - preparaty z miłorzębem poprawiają ukrwienie i dotlenienie mięśnia sercowego i mózgu, usprawniają też mikrokrążenie w gałce ocznej, dzięki czemu poprawiają ostrość widzenia.

Miłorząb to drzewo osiągające w naszym klimacie do 35 metrów wysokości. Gałęzie ma wzniesione lub lekko przechylone, u starych okazów są one szeroko rozłożone. Liście sezonowe, zrzucne na zimę. Są one długoogonkowe, liście i owoc miłorzębuwachlarzowate, często z wcięciem na blaszce, dzielącej liść na dwie klapy. Zewnętrzny brzeg liścia falisty. Na jesieni liście stają się złotożółte.

Kwitnie w maju i czerwcu. Nasienie otoczone jest mięsista osnówką i ma 2-3 cm długości. Zwisa na długiej szypułce szypułce z krótkopędów, przypomina do złudzenia żółtą śliwkę. Owoce po dojrzeniu opadają, osnówka rozkładając się wydziela nieprzyjemny zapach.

 

TulipanowiecTulipanowiec amerykański jest uważany za jedno najpiękniejszych drzew ozdobnych świata. W swojej ojczyźnie dorasta nawet do 60m wysokości, ale to nie wysokość jest głównym atutem tulipanowca. Drzewo wyróżnia się przede wszystkim niezwykle atrakcyjnymi, stojącymi na gałęziach, dużymi, żółto-zielono-pomarańczowymi kwiatami przypominającymi tulipany (stąd nazwa). Równie dekoracyjne są liście tulipanowca o unikalnym kształtcie. Ich wielkość jest porównywalna z wielkością dłoni - latem są one intensywnie (ciemno)zielone, jesienią zaś przebarwiają się na jaskrawy, złocistożółty lub pomarańczowoczerwony kolor. Poza bardzo nietypowym i wyjątkowo atrakcyjnym wyglądem kwiatów i liści, tulipanowiec jest interesujący z jeszcze jednego powodu. Otóż wraz z magnolią (i po miłorzębie) jest to jedno z najstarszych żyjących obecnie na Ziemi drzew liściastych. Rośliny tego typu pojawiły się na naszej planecie już w okresie kredy.

 

Kasztan jadalnyKasztan jadalny pochodzi z Azji Mniejszej oraz Kaukazu. Najwięcej kasztanów uprawia się we Francji, Włoszech i Hiszpanii i stamtąd przywędrował do Polski.
To okazałe drzewo może żyć setki lat. Dorasta do 15 m wysokości. Ma bardzo dekoracyjne liście: ciemnozielone, skórzaste, błyszczące, lancetowate, głęboko piłkowane, długości do 20 cm. Jesienią przebarwiają się na żółty kolor. Latem ozdobą są kwiaty, męskie zebrane w długie kremowobiałe kłosy, natomiast żeńskie osadzone po 2-3 u ich podstawy. Jesienią możemy zbierać jadalne owoce - orzechy (zwane kasztanami lub maronami). Mają one do 3 cm średnicy, występują po 2–3 w kulistej okrywie pokrytej kolcami. Do spożycia nadają się wyłącznie dojrzałe i świeże owoce. Można je spożywać na surowo, upieczone lub ugotowane.

 

kasztan jadalnyWarto dodać, że kasztany mają właściwości lecznicze – wzmacniają układ immunologiczny. Zawarta w nich escyna uszczelnia ściany naczyń krwionośnych i zmniejsza obrzęki. Są one także szeroko wykorzystywane w kosmetyce.

 

 

 

 

cyprysnik błotny Cypryśnik błotny to ciekawe drzewo iglaste pochodzące z Ameryki Północnej. Jest gatunkiem reliktowym, w uprawie osiąga 20-25 m wysokości. Ma luźną początkowo stożkowatą koronę, z wiekiem staje się ona cylindryczna i gęsto ugałęziona. Kora jest cienka, czerwonobrązowa. Pędy ma dwojakie - zdrewniałe i zielone - opadające wraz z igłami na zimę. Igły na pędach zdrewniałych są łuskowate i spiralnie ustawione. Na zielonych natomiast płaskie i miękkie do 20 mm długości, jasnozielone, ułożone grzebieniasto w dwa szeregi. Jesienią igły przybierają barwę rudobrązową. Kwiaty męskie w długich zwisających wiechach pojawiają się już jesienią. Kwiaty żeńskie w szyszkowatych, kulistych kwiatostanach. Szyszki kuliste, do 3 cm średnicy, rozpadaja się w pierwszym roku. Nasiona posiadają twardą, grubą łupinę.

Cypryśnik błotny często rośnie na terenach okresowo zalewanych lub trwale podmokłych, niedostatecznie zaopatrzonych w tlen. Tworzy wtedy bardzo charakterystyczne korzenie oddechowe - pneumatofory.pneumatofory Pneumatofory to zgrubienia na korzeniach wyrastające powyżej poziomu gleby bądź wody w odległości do kilkunastu metrów od pnia. Umożliwiają one dostęp tlenu do systemu korzeniowego.